Dat Loes de Jong mooie foto’s kan maken, wisten we al. Haar foto’s in quasi-linnen hangen niet voor niets op in onze grote gezamenlijke ruimte. Met oud en nieuw maakte ze kiekjes van ons feest. Kiekjes zei ze, maar een is te mooi om niets mee te doen. Even voor twaalf uur ging het glas al omhoog.
Onze computer is gecrasht. Hij heeft het nieuwe jaar niet meer meegemaakt. Profcom-it, ofwel Jasper uit Westkapelle, heeft ternauwernood alle gegevens kunnen redden. Jasper is een nerd, ongelooflijk handig met computers, internet en digitale aansluitingen. Hij had al een kamer van koophandel nummer toen hij 13 jaar was. Hij begon zijn eigen internetbedrijfje. Twee jaar later had hij twee jongens in dienst en vier jaar later zijn vader. Intussen haalde hij ook zijn vwo-diploma in Goes. We hebben wel lang op een nieuwe computer moeten wachten, maar het is maar wat fijn dat we geen afbeelding of data zijn kwijtgeraakt. Een oud, simpel computertje heeft ons twee weken lang geholpen. Maar dat is niets bij onze nieuwe computer. Nu maar hopen dat we geen boeking hebben misgelopen. Deze oude foto doet het nog steeds goed: net gevonden in het herstelde archief van 2007: Groeten uit Westkapelle.
We hebben de flessen in de glasbak gegooid, gestofzuigd, wasjes gedraaid en nu is het bijna weer als vanouds. Het nieuwe jaar 2012 is met een heerlijk feest begonnen. Na non je ne regrette rien kon het feest al niet meer kapot. Michelle gaf een spontane vertolking van Edith Piafs lied. De heri
nnering blijft.
15.20 uur en ik lig in de bedstee met Alan Hollinghursts, Kind van een vreemde. Te mooi om ‘s avond mee in slaap te vallen. Werp af en toe een blik op Edith die voorbijraast op haar grasmaaier, genieten. Net nog vijgen geplukt, eind oktober, de zon moet nog kracht hebben. Kaartjes besteld voor Gare du Nord, eindelijk gaan we die oude Timmerfabriek in Vlissingen zien. Ook de terrasstoelen zijn naar de zolder gebracht voor een winterslaap.
Hoogseizoen nu definitief voorbij, boomhut en tuinkamer uitgeruimd, heerlijk relaxt. Tijd om es gewoon helemaal niets te doen, te luisteren naar de duizenden kauwtjes die zich tegoed doen aan de net ingezaaide wintertarwe van de buurman, te mijmeren over alles wat ik zou kunnen gaan doen en dat mooi zo es even te laten. Want zoals Rinus gister zei ‘Elke dag is een pareltje en dat moet je plukken.
Onze vakantie is heerlijk geweest. We hebben gewandeld met de honden van B&B naar B&B in Frankrijk-Zuid. Daarna nog de Gorges du Verdon bewonderd en vriendinnen in de Gers bezocht. Na een rondje Frankrijk is het ook weer goed om in Westkapelle te zijn, van de wijngaarden naar de fruitbomen en van de bergen en ravijnen naar de weidsheid en de zee. We zijn opgefrist voor de laatste maanden van 2011. En zaterdag laten we van onze appel- en perenoogst Frankrijk-Noord fruitsap maken, die we ter afwisseling van verse jus d’orange bij het ontbijt geven.
tsja, en dan is het herfst en mogen de seizoenswerkers op vakantie. Wij dus ook. Een heerlijk gevoel. Frankrijk-Noord gaat op halve kracht de komende 2,5 weken door. Dat wil zeggen dat antwoorden op vragen over onze B&B op zich kunnen laten wachten. We antwoorden wel, maar met vertraging. Het gaat om de periode 17 september tot 5 oktober.
Net voordat Joy, Mozes en de kinderen weer naar Nijmegen teruggingen, wilden we ze nog even op de foto zetten. Een slecht moment, niet iedereen had er zin in.
Joy zei later over deze foto: goed getroffen, precies zoals we zijn, een behoorlijk chaotische familie. Kom maar snel weer terug allemaal!
Greet de Schipper heet ze. Ze maakt prachtige foto’s. Soms vragen gasten of redacteuren van glossy’s aan ons om foto’s door te sturen van Frankrijk-Noord. Laatst nog. Ik gaf de laatste nieuwe foto’s door van Greet aan een magazine. Ik keek nog even naar de voorwaarden en zag tot mijn schrik dat Greets foto’s, die net in Buitenleven hadden gestaan, nog niet in een ander blad gepubliceerd mogen worden. Daar moet zes maanden tussen zitten. Ik moest dus de foto’s terugvragen en op zoek gaan naar andere foto’s voor het blad. Ik kwam bij mijn eigen kiekjes terecht. Het contrast was groot met de foto’s van Greet. Ik ergerde me aan de slechte kwaliteit ervan. Platte foto’s met altijd wel een storend element erop. Deze contactafdruk spreekt voor zich.
Zelf houthakken, zelf een vuurtje maken en zorgen dat het bad minimaal op 
babytemperatuur is. Zo wil Eize wel poseren met de speen nog in zijn mond. Voor zover wij weten is dit de eerste baby die een bad neemt in onze Dutchtub.
